Yol, Sonbahar, Bilinçli Özlem

Posted on Updated on


İnsanın bazen en yoğun yaşadığı histir boşluk. Bugüne ait bir şey yapamaz, yarınla ilgili fikri hiç olmaz hani. Bu hissini en iyi dolduran eylem daha önce yaşanmışı özlemektir. En az bir kez yaşanmış, tadılmış, sindirilmiş ve yer edinmiştir, özlenen. Bellekte yeri hep vardır. Boşluk zamanlarında çağırılıp gelmek üzere zihnin sandıklarına kaldırılmıştır.

Böyle bi işlevi de vardır yaşananların:
İlerde bir zamanda hatıra olarak gelip karşılık bulması.

Böyle bir zamandı bu yoldan geçişi. Memeleketin belki en hatıraperver yeri olmalı. Sağı solu ağaçlı, sonbaharda yerleri yapraklı, ilkbaharda dalları çiçekli, yağmur da güneş de ayrı yakışan, her insanın mutlaka bir fotoğraf karesine benzetebileceği, film gibi bir yol. Adım adım zihin şelalesi, renk cümbüşü.

Saat kaç diye bakacak oldu, kolu boş. Havaya baktı, bulutlu. Ne güneş, ne evdeki kol saati isteğine cevap verebildi. Ağaçlar ancak mevsimden haber verebildi: Sonbahar… Bunu yol da, üstündeki sarı yapraklar da tasdik etti.

Ama belli ki şu an, öğleden sonra.
Bu ne sıcak söylem öyle…
Saat: Öğleden sonra.
Hiç bir şeyi hiç bir şey geçmiyor. Hiç bir şeye beş yok. Ne bir şeyin buçuğu, ne başka bir şeyin çeyreği. Öyle, kendi halinde bir öğleden sonra. Havası bulutlu, mevsimi sonbahar. Bu adı alabilmesi için öğleni atlatması yetmiş. Akşam kimsenin umrunda değil, kimse “akşamdan önce” demiyor. İşi yakın geçmişiyle. Yeter ki bu kadarı, zaten bugünle işi olmayan adama ne gerekti saati, dakikası?

Bugün, bugüne ara verdi. Kafası geçmişte gezen insanın bugünle tek derdi geçmişin üzerinden ne kadar geçtiğinin hesabı olabilir. Bugün dediğin dünün hedefi, yarının gölgesi. Hele işi şu aralar özlemekse, dünü ağırlar bugün. Özleyenin gerçek zamanı en fazla dün kadar yakın olabilir.

Özlenecek o kadar çok şey vardı ki… Arkadaş hikayeleri, sonunu daima gördüğü sevdaları, teyzesinin nefis çöreği, dedesinin bahçeli evi… Bugün geçmişte mi yaşıyordu yoksa geçmişte bugün hatırlamak üzere mi yaşamıştı şu an her hatırladığını…

Aklından geçenlere bir fon müzik aradı kulakları. Kulaklığını taktı. Bu öğleden sonraya özel, şarkı listesinin ortalarından sonra bir harf seçti:
R…
Robbie Williams – Angels

Gözbebekleri büyüdü. Dudaklarından bir parçasının tekrarı döküldü:
I’m loving angels instead…

Reklamlar

14 thoughts on “Yol, Sonbahar, Bilinçli Özlem

    pınar said:
    Kasım 25, 2011, 22:19

    özlenecek çok şey var belkide özlenecek hiç bir şey yok çok mu kuruntuluyuz biz?

    Jemand in der TR responded:
    Kasım 25, 2011, 23:58

    Herkesin yolu ara sıra buradan geçiyor, onu biliyorum.

    ..tını said:
    Kasım 26, 2011, 01:14

    şu yollarım.adım atmaya koluma birini takmaya korktuğum..
    hep mi sararmış yapraklar.
    onlara dedimki daha azönce !
    gidip şu parka oturayım kimsecikler de yokken
    ama ‘soğuk’
    evet biliyorum çok soğuk hava’m
    gidebilseydim buz tutsaydı her yanım
    gelicektim kendime eminim..eminim..
    kayıplard
    a
    yım

      Jemand in der TR responded:
      Kasım 26, 2011, 01:48

      Ses ver… kesin biri duyacak, bulunacaksın :’)

      Park deyince…
      https://jemandindertr.wordpress.com/2011/09/17/eksik-anlamindaki-siz-bitisik-yazilir-birlikte/

        ..tını said:
        Kasım 26, 2011, 11:43

        hemen okuyuverdim 🙂
        seviyorum bu kısa hikayelerin arkasındaki kocaman yüreği görmeyi..
        …..
        sen’siz’ kalmasın bu kelimeler arkadaşım.
        sevgimle..hep / izmir

        Jemand in der TR responded:
        Kasım 26, 2011, 18:46

        …tını, bu duygu şelalesi yorumların çok hoşuma gidiyor 🙂

        Teşekkürler…hep 🙂

        ..tını said:
        Kasım 26, 2011, 19:36

        efendim sizin şu yazılarınızın yanında yorumların lafı mı yapılır 🙂
        her daim yazın inşallah da okuyalım 🙂

        Jemand in der TR responded:
        Kasım 26, 2011, 19:44

        Ömür yettikçe,
        kalem vefa ettikçe,
        inşaallah…

    zehrasunay said:
    Kasım 26, 2011, 12:34

    Çok severek okudum yazınızı… Öyle çok ki özlediklerim benim de bu sonbahar sabahı sonrası…

      Jemand in der TR responded:
      Kasım 26, 2011, 18:49

      Beğenmenize sevindim Zehra Hanım.

      Özlediklernizin hayatınızı güzelleştirmesi dileğiyle….

    Leb said:
    Kasım 28, 2011, 01:11

    Kaleminize sağlık… nefis!

    ihyaca said:
    Kasım 30, 2011, 13:07

    Yazı güzeldi..Geçmişe yönelik yaşamayanlardanım, bu anlamda kendimi çok da bulamadığım bir yazıydı ancak bu durum yazının kalitesini düşürmüyor elbet..Hayat andan ibaret, geçmişte yaşananlar da bu anımı ve eğer ömrüm olursa geleceğimi anlamlandıracaklardır ancak o kadar..Hayatı keşfetmeye devam 🙂

    Jemand in der TR responded:
    Aralık 2, 2011, 00:23

    Teşekkürler ihyaca.
    Keyifli yolculuklar 🙂

Diyecek en az bir şeyim var:

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s